ŞEHİR Tarih Yüksek Lisans Öğrencisi Nureddin Özel İRAM Yılın Tezi Ödüllerinde 1. Oldu
17.05.2019
İRAM Tez Ödülleri’ne “Elçiler, Casuslar, Esirler, Tacirler ve Seyyahlar: Osmanlı’nın Doğu’daki İletişim Ağları, 1736-1747” adlı çalışmasıyla başvuran ŞEHİR Öğrencisi M. Nureddin Özel, Yüksek Lisans tezleri kategorisinde birinci seçildi.

​​​​​​Türkiye'de İran'a ilişkin yapılan çalışmaları desteklemek amacıyla başlatılan  Tez Ödülleri'ne “Elçiler, Casuslar, Esirler, Tacirler ve Seyyahlar: Osmanlı'nın Doğu'daki İletişim Ağları, 1736-1747" adlı çalışmasıyla başvuran İstanbul Şehir Üniversitesi Öğrencisi M. Nureddin Özel, Yüksek Lisans tezleri kategorisinde birinci seçildi. Tez, Nadir Şah'ın İran'daki hakimiyeti sırasında Doğu'daki Osmanlı haber alma kaynaklarını ve iletişim ağlarını ele alıyor. 

İstanbul Şehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Bölümü Yüksek Lisans Öğrencisi M. Nureddin Özel, Prof. Dr. Engin Deniz Akarlı'nın danışmanlığı altında hazırladığı teziyle, İRAM tarafından düzenlenen Tez Ödülleri'nde birinci oldu. Türkiye'de İran'a ilişkin yapılan çalışmaları desteklemek amacıyla başlatılan İRAM Tez Ödülleri'ne Ambassadors, Spies, Captives, Merchants and Travelers: Ottoman Information Networks in the East, 1736-1747" (“Elçiler, Casuslar, Esirler, Tacirler ve Seyyahlar: Osmanlı'nın Doğu'daki İletişim Ağları, 1736-1747") adlı çalışmasıyla başvuran Nureddin Özel, Nadir Şah'ın İran'daki hakimiyeti sırasında Doğu'daki Osmanlı haber alma kaynaklarını ve iletişim ağlarını ele alıyor. 

Nureddin Özel'in tezi Osmanlı-İran ilişkilerinin kritik ve önemli bir aşamasına, Nadir Şah'ın İran'ı yönettiği 1736-1747 yıllarına ışık tutuyor. Araştırma, tasviri ve analitik iki tür yaklaşıma dayanıyor. Tasviri boyut, istihbaratın İstanbul'a hangi kanallardan, nasıl ve ne zaman vardığını göstermeyi hedefliyor. Nureddin Özel, elçiler, casuslar, esirler, tacirler, ulaklar ve seyyahlar gibi bilgi alışverişinde, istihbaratta ve diplomatik görüşmelerde amil olan aktörler üzerinden tekil vakaları incelerken, bunlar arasındaki somut ve muhtemel ilişkileri de gösteriyor. Osmanlı merkezi ve yerel görevlileriyle iletişimde olan bu kişiler üzerinden Anadolu, Irak, Hicaz, İran ve Hindistan'a uzanan bağlantılara da ışık tutuyor. Analitik düzeyde ise politika belirleme sürecinin çetrefilliğini ve karmaşıklığını gösteriyor. Taraflar arasında karşılıklı kaygılar, vurgulanan ilkeler ve hususlarla birlikte Osmanlı devletinin İran siyasetinin şekillenmesini etkileyen iç farklılıklara (ve kliklere) işaret ediyor. Nureddin Özel'in kullandığı kaynakların zenginliği de dikkati çekiyor. Çalışma, çoğunluk Osmanlı kaynaklarına dayanmakla beraber başka dillerden kaynaklardan da bolca yararlanıyor. Sonuçta, ortaya iyi araştırılmış, iyi yazılmış, bilgi dolu bir çalışma çıkıyor.